نمایش عددها در ترانویسی :: Nemâyeŝ e adadhâ dar tarânevisi
در بحثِ نگارشِ عددها در ترانویسی (به رقم) دو نشانهیِ مهم نیاز است: ممیّز (جداکنندهیِ اعشار)، و جداکنندهیِ هزارها. ما اغلب، با عددهایِ لاتینی، نقطه (.) را برایِ ممیّز، و ویرگول (,) را برایِ جداکنندهیِ هزارها به کار میبریم. امّا در برخي زبانها، درست عکسِ این است! بحث بر سرِ کاربردِ نقطه یا ویرگول برایِ ممیّز بسیار است؛۱ امّا این رویکردِ دوگانه، گاهي باعثِ ســردرگمیِ خاننــده میشود. برایِ رهایی از این جنجالها و سردرگمیها، پیشنهادِ من، کاربردِ نشانهیِ سومي، برایِ جداکنندهیِ هزارها'ست. البتّه، برخي، با همین هدف، از فاصلهیِ نشکن۲ بهره میبرند؛ امّا این نویسه کاربردِ دیگري دارد، و مهمتر از آن، در نوشتن با دست نمودِ آشکاري ندارد. | Dar bahs e negâreŝ e adadhâ dar tarânevisi (be raqam) do neŝâne ye mohem niyâz ast: momayyez (jodâkonande ye aɛŝâr), va jodâkonande ye hezârhâ. Mâ âĝlab, bâ adadhâ ye Lâtini, noqte (.) râ barâ ye momayyez, va virgul (,) râ barâ ye jodâkonande ye hezârhâ be kâr mi barim. Ammâ dar barx i zabânhâ, dorost aks e in ast! Bahs bar sar e kârbord e noqte yâ virgul barâ ye momayyez besiyâr ast;1 ammâ in ruykard e dogâne, gâh i bâes e sardargomi ye xânande mi ŝavad. Barâ ye rahâi az in janjâlhâ vo sardargomihâ, piŝnehâd e man, kârbord e neŝâne ye sevom i, barâ ye jodâkonande ye hezârhâ'st. Albatte, barx i, bâ hamin hadaf, az fâsele ye naŝkan2 bahre mi barand; ammâ in nevise kârbord e digar i dârad, va mohemtar az ân, dar neveŝtan bâ dast nemud e âŝkâr i na dârad. |